Wojciech Bogusławski

Wojciech Romuald Bogusławski (1757-1829) – śpiewak operowy, aktor, dramatopisarz i tłumacz. W swej działalności artystycznej propagował ideologię Oświecenia. Należał do loży wolnomularskiej. Piastował funkcję Dyrektora Teatru Narodowego w Warszawie, założył teatr w Poznaniu, prowadził także teatr w Wilnie, we Lwowie, był założycielem i fundatorem teatru w Kaliszu. W Warszawie założył pierwszą polską szkołę dramatyczną. Napisał podręcznik do gry aktorskiej. Przełożył na język polski i napisał dziesiątki utworów scenicznych. Do najważniejszych utworów własnych Bogusławskiego należą: Henryk VI na łowach (1792), Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale (1794) i Spazmy modne (1797). Jest nazywany „ojcem polskiego teatru”. Jest głównym bohaterem powieści pt. Az Ikszek (Iksowie — 1981) i dramatu pt. Az imposztor (Szalbierz) węgierskiego pisarza i dramatopisarza Györgya Spiró.