Władysław Hasior

Władysław Hasior (1928-1999) - rzeźbiarz, malarz i scenograf. Skończył zakopiańskie liceum plastyczne, studiował u Mariana Wnuka na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz u Zadkine’a w Paryżu. Jest uważany za pioniera asamblażu w Polsce. Komponował obiekty z różnych tworzyw, gotowych przedmiotów, „rekwizytów codzienności”. W jego twórczości nie brak odniesień do rzemiosła ludowego. Tworzył także pomniki i rzeźby plenerowe: Ratownicy górscy (1959) i Rozstrzelani partyzanci (1964) – Zakopane, Płonąca Pieta (1972) – Dania, Słoneczny rydwan (1972-73) – Szwecja. Wystawiał na całym świecie, w Paryżu, Rzymie, Sztokholmie, Oslo, Montevideo, Sao Paulo, Helsinkach, Wiedniu, Wenecji, Kopenhadze, Brukseli, Moskwie. Stała wystawa jego prac znajduje się w Galerii Hasiora w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem.