Władysław Bartoszewski

Władysław Bartoszewski (ur. 1922) – historyk, dziennikarz, pisarz, polityk. Podczas II Wojny Światowej więziony w Auschwitz. Współtwórca i działacz Rady Pomocy Żydom „Żegota”, żołnierz Armii Krajowej (pseudonim Teofil), uczestnik Powstania Warszawskiego. Po wojnie dwukrotnie więziony, w okresie PRL-u zaangażowany w działalność opozycyjną. Wykładał na Uniwersytecie Latającym i angażował się w tworzenie Towarzystwa Kursów Naukowych. Był redaktorem „Gazety Ludowej”, „Stolicy”, „Tygodnika Powszechnego”, współpracował tajnie z Radiem Wolna Europa. Jest prezesem polskiego Penklubu. Senator, Ambasador Polski w Austrii, Minister Spraw Zagranicznych (dwukrotnie) i sekretarz stanu, członek Rady ds. Stosunków Polsko-Żydowskich przy Prezydencie RP. Badacz czasów okupacji niemieckiej, autor setek artykułów i dziesiątek książek. Działacz na rzecz pojednania między Polakami, Niemcami i Żydami. Wykłada na wielu światowych uniwersytetach. Za swoją działalność społeczną i naukową uhonorowany wieloma nagrodami, odznaczenia i tytułami: Orderem Orła Białego, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RFN, tytułem honorowego obywatela państwa Izrael oraz miast: Warszawy, Gdyni, Wrocławia, Gdańska, Szczecina, Sopotu, Dolnego Śląska; doktor honoris causa m.in. Hebrew College w Baltimore, Uniwersytetu Wrocławskiego, Warszawskiego, Gdańskiego i Opolskiego, Uniwersytetu Phillipa w Marburgu. 20 listopada 2007 został przez premiera Donalda Tuska powołany na sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocnika ds. relacji międzynarodowych. 25 lutego 2011 powołany przez prezydenta Bronisława Komorowskiego w skład Kapituły Orderu Orła Białego.