Władysław Anders

Władysław Anders (1892-1970) – generał broni Wojska Polskiego, polityk, absolwent Politechniki w Rydze. Kawaler orderu Virtuti Militari odznaczony za zasługi w wojnie polsko-bolszewickiej, dowódca II Korpusu Polskiego oraz Wódz Naczelny Polskich Sił Zbrojnych w latach 1944-45. Po II Wojnie Światowej pozbawiony przez ówczesny rząd polskiego obywatelstwa przebywał w Londynie, gdzie mieszkał aż do śmierci, poświęcając się pracy niepodległościowej na emigracji. Patronował wielu instytucjom polskim na Zachodzie. Autor pracy "Bez ostatniego rozdziału" dokumentującej wspomnienia z lat 1939-1946 (pierwsze wydanie Londyn, 1949). Zgodnie ze swoim życzeniem został pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym pod Monte Cassino. W 1989 roku, po upadku rządów komunistycznych w Polsce, pośmiertnie zostało mu przywrócone obywatelstwo polskie. Uhonorowany wieloma odznaczeniami, niektórymi dopiero po śmierci, m.in.: Orderem Orła Białego, Krzyżem Komandorskim Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Kawalerskim Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Złotym Orderu Wojennego Virtuti Militari, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości oraz Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej. Jego córka z pierwszego małżeństwa wydała wspomnienia "Mój Ojciec generał Anders" (2007). Rok 2007 został ustanowiony przez Senat polski rokiem Władysława Andersa.