Wacław Franciszek Sierpiński

Wacław Franciszek Sierpiński (1882-1969) – matematyk. Studiował na Wydziale Fizyko-Matematycznym Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, następnie na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także w Getyndze. W 1906 uzyskał stopień doktora filozofii, w 1908 habilitował się na Uniwersytecie Lwowskim, gdzie wykładał. W czasie I wojny światowej był internowany. Od 1918 wykładał już na Uniwersytecie Warszawskim. W 1919 otrzymał nominację na profesora zwyczajnego. Był bardzo aktywny naukowo i dydaktycznie. Wykładał w Polsce i za granicą. Został uhonorowany wieloma doktoratami honoris causa zagranicznych uniwersytetów. Jego prace naukowe dotyczyły teorii mnogości, teorii liczb, teorii funkcji rzeczywistych i topologii. Uważany jest za współtwórcę warszawskiej szkoły matematycznej. Wacław Sierpiński był członkiem wielu towarzystw naukowych w kraju i za granicą, m.in. był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, wiceprezesem Międzynarodowej Akademii Filozofii Nauki w Brukseli, członkiem zagranicznym Accademia dei Lincei w Rzymie, prezesem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk. W roku 1976, decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej imieniem Wacława Sierpińskiego został nazwany krater Sierpiński na Księżycu.