 |
Tadeusz Różewicz (ur.1921) – poeta, dramatopisarz, prozaik. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas II Wojny Światowej walczył w Armii Krajowej i redagował podziemne czasopismo „Czyn Zbrojny”. Różewicz jest prekursorem awangardy w poezji, jego tomiki Niepokój (1947) i Czerwona rękawiczka (1948) są przykładami na zupełnie nową formę wypowiedzi lirycznej (nowy system wersyfikacji nazywany różewiczowskim). Jego twórczość dramaturgiczna określana jako teatr realistyczno-poetycki, prezentuje kompozycję otwartą, rozgrywa się w umownej, symbolicznej przestrzeni. Jego najważniejsze dramaty to: Kartoteka (1968), Stara kobieta wysiaduje (1969), Świadkowie, albo nasza mała stabilizacja (1964), Akt przerywany (1970), Białe małżeństwo (1975). Różewicz jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jego prace są tłumaczone na wiele języków, a on sam cieszy się duża popularnością zarówno w kraju, jaki za granicą. Pisarz otrzymał nagrodę państwową I stopnia, Europejską Nagrodę Literacką w Strasburgu, „Silesiusa”, Nagrodę Polskiego PEN Clubu, nagrodę Złotej Kuli, Nagrodę Złotego Berła, Nagrodę Nike oraz doktoraty honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego, Śląskiego, Opolskiego, Warszawskiego, Jagiellońskiego i Gdańskiego. Obecnie Tadeusz Różewicz mieszka we Wrocławiu. |
Polska - Oficialny portal promocyjny Rzeczpospolitej Polskiej
wielkość czcionki A A A
