|
Stefan Żeromski (1864-1925) – pisarz i publicysta. Studiował weterynarię w Warszawie, której nie skończył z powodu braku środków finansowych. Następnie pracował jako guwerner i bibliotekarz. Związany był z Nałęczowem, Zakopanem i Warszawą. Mieszkał także w Szwajcarii i Francji. Żeromski był patriotą i społecznikiem. Inicjował akcje edukacyjne dla dzieci, a w jego domu prowadzono ochronkę Działał na rzecz niepodległości Polski.. Do jego najważniejszych dzieł należą: nowele - Opowiadania (1895, m.in. Doktor Piotr, Siłaczka) oraz Rozdziobią nas kruki, wrony… (1895); powieści społeczno-obyczajowe Syzyfowe prace (1897), Ludzie bezdomni (tom 1-2, 1899, z datą 1900); powieści historyczne Popioły (tom 1-4, 1904), Wierna rzeka (1912). Żeromski zainicjował projekt Akademii Literatury, Straży Piśmiennictwa Polskiego, był założycielem i prezesem polskiego oddziału PEN Clubu. Był pierwszym laureatem państwowej nagrody literackiej, kandydował do Nagrody Nobla.
Wyświetl w jakości normalnej
|