Twórczość Stanisława Lema (1921-2006) to lektura obowiązkowa i nie lada gratka dla wielbicieli prozy science fiction. Z wykształcenia lekarz i teoretyk nauki, doskonale obeznany z teorią ewolucji, matematyką, cybernetyką, astronomią i fizyką, stał się uniwersalnym "poszukiwaczem mądrości", filozofem i badaczem dróg, jakie wykreśla przed ludzkością rozwój nauki i technologii.
George Clooney and Steven Soderbergh 'Solaris', 2002
Napisał kilkadziesiąt tomów powieści, opowiadań i dramatów science fiction, przetłumaczonych na kilkadziesiąt języków, które weszły do kanonu najsłynniejszych utworów science fiction XX wieku ("Solaris", "Bajki robotów", "Dzienniki gwiazdowe", "Głos Pana"). Fabuły jego powieści i opowiadań bywają poważne, często jednak groteskowo śmieszne, wykorzystujące stylizację i grę literackimi konwencjami, a zawsze są niezwykle atrakcyjne literacko i trzymające w napięciu, zawsze też bogate w filozoficzne podteksty.
Najpopularniejsza na świecie powieść Lema, "Solaris" (1961) przetłumaczona na kilkadziesiąt języków doczekała się dwóch ekranizacji: w 1972 r. jej sfilmowania podjął się legendarny radziecki reżyser Andriej Tarkowski.
Solaris, Tarkovsky, 1972
Przeniesienie wielkiej wizji Lema na ekran okazało się zadaniem niezwykle trudnym, nie tylko ze względów artystycznych. Komunistyczne władze zażądały od Tarkowskiego szeregu zmian, które zaburzyły twórczą wizję Lema. Jednak obraz otrzymał Specjalną Nagrodę Jury na festiwalu w Cannes, zyskując miano "najbardziej inteligentnego i przenikliwego filmu w historii kina science fiction". W 2002 r. ekranizacji Solaris dokonał duet Soderbergh-Cameron w wytwórni Twentieth Century Fox. Po obejrzeniu obydwu filmów nasuwa się jeden wniosek - najlepiej sięgnąć po lekturę...
