Wszystko zaczęło się niewinnie - w 1729 pijarzy zaczęli wydawać tygodniki "Nowiny polskie" i "Relata Refero". Jeszcze w tym samym roku zmienili tytuły swoich gazet.
Polska prasa okresu niewoli zmieniła się na skutek XIX-wiecznego przyspieszenia cywilizacyjnego, co wpływało na to, że każdym z zaborów rynek czytelniczy inaczej się kształtował. Prasa lat zaborowej niewoli nie była wolna, ponieważ podlegała cenzurze zaborców.
Dopiero odzyskanie niepodległości spowodowało, że prasa mogła mówić o wiele swobodniejszym niż w czasach rozbiorowych głosem, zarazem stworzone zostały lepsze warunki do jej rozwoju. W okresie dwudziestolecia międzywojennego prasa funkcjonowała w różnych okolicznościach. Wolności i niezależności prasy sprzyjało nie tylko prawo, ale także ówczesne życie polityczne. Wszystkie siły polityczne były zainteresowane nieskrępowanym rozwojem prasy. Duży wpływ na kondycję prasy miała polska gospodarka, struktura społeczna oraz „dziedzictwo" po okresie rozbiorowym.
Klęska, jakiej doznała Polska w 1939 r. oraz okupacja ziem polskich przez Niemcy i ZSRR oznaczały kres systemu prasowego wykształconego w okresie dwudziestolecia. Polityka okupantów zakładała likwidację wszystkich instytucji kulturalnych i społecznych, w tym także wydawnictw prasowych oraz wprowadzenie nowych, kontrolowanych przez siebie. Pewną kontynuacją przedwojennej działalności prasowej były inicjatywy podjęte na emigracji. Pojawiła się prasa konspiracyjna. Rok 1939 otworzył nowy rozdział w dziejach polskiej prasy, który trwał do czasu zakończenia wojny. Większość tytułów prasowych przestała wychodzić jeszcze przed rozpoczęciem działań wojennych. Zaczęła natomiast ukazywać się prasa okupanta.
System prasowy, jaki kształtował się w Polsce po drugiej wojnie światowej nie był kontynuacją doświadczeń i tradycji czasopiśmienniczej poprzednich okresów. Został całkowicie podporządkowany praktyce politycznej i traktowany jako jeden z najważniejszych instrumentów sprawowania władzy i sterowania procesami społecznymi przez rządzącą partię komunistyczną. Treści przekazywane w prasie przechodziły przez filtr cenzury i jedynie takie uznawano za słuszne i prawdziwe.
