Leon Schiller

Leon Schiller (1887-1954) – reżyser, krytyk i teoretyk teatru. Studiował filozofię i polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim i na Sorbonie w Paryżu. Jako reżyser zadebiutował w 1917 roku, wystawiając w Teatrze Polskim Królewnę Lilijkę Tadeusza Konczyńskiego. Współpracował z teatrami w Warszawie, Łodzi i Lwowie. Do historii przeszła jego interpretacja Dziadów Adama Mickiewicza w Teatrze Polskim w Warszawie (1934). Był kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru Wielkiego, Rozmaitości i Małego we Lwowie. We Lwowie rozwinął swoją koncepcję teatru monumentalnego, która zaowocowała m.in. realizacjami utworów wielkich romantyków. Reżyserował także widowiska muzyczne. Od 1933 był kierownikiem wydziału reżyserskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. W czasie II wojny światowej więziony na Pawiaku i w Auschwitz-Birkenau. Po II wojnie światowej był rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi oraz redaktorem naczelnym „Teatru” a także założycielem i redaktorem „Pamiętnika Teatralnego”. Był prezesem Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, kierownikiem Sekcji Teatru Państwowego Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Jest laureatem nagrody państwowej I stopnia. Fot. www.at.edu.pl

Wyświetl w jakości normalnej