Konstanty Ildefons Gałczyński

Konstanty Ildefons Gałczyński (1905-1953) – poeta. Pochodził z warszawskiej drobnomieszczańskiej rodziny. W czasie pierwszej wojny światowej przebywał z rodziną w Moskwie. Po powrocie skończył gimnazjum Władysława Giżyckiego. Następnie studiował filologię angielską i klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował w 1923 na łamach dziennika „Rzeczpospolita” wierszem „Szturm". Należał do artystycznej bohemy warszawskiej. Związany był z grupą poetycką „Kwadryga”. Współpracował z „Bluszczem”, „Szpilkami”, „Przekrojem” i „Prosto z mostu”. W Szczecinie założył „Klub 13 Muz”. Jego twórczość była bardzo zróżnicowana: pisał poematy patriotyczne, powieści satyryczne, wiersze propagandowe, felietony humorystyczne. Oprócz twórczości poetyckiej zajmował się również tłumaczeniami – przekład utworów Williama Szekspira. Umarł na trzeci zawał serca. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Gałczyński jest patronem wielu polskich szkół, bibliotek i fundacji. (Fot. www.teatry.art.pl)