Karol Szymanowski

Karol Szymanowski (1882-1937) – kompozytor i pianista. Gry na pianinie uczył się już we wczesnej młodości pod kierunkiem ojca, następnie u Neuhausa Genricha Gustawowicza. Studiował kompozycje u Zygmunta Noskowskiego. Współzałożyciel i członek grupy „Młoda Polska”. Koncertował w wielu krajach świata. Był dyrektorem warszawskiego Konserwatorium oraz rektorem Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, członkiem wielu międzynarodowych stowarzyszeń i organizacji m.in. Czeskiej Akademii Umiejętności, Królewskiej Akademii Św. Cecylii w Rzymie, Królewskiej Akademii Muzycznej w Belgradzie, Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Komponował opery - "Hagith" (1913), "Król Roger" (1918-1924); balety - "Mandragora" (1920), "Harnasie" (1923-1931); symfonie, pieśni, koncerty. Jako pianista wykonywał głównie własne utwory. Szymanowski napisał powieść "Efebom" (1918) oraz liczne artykuły publicystyczne. Dostał Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury, jest także laureatem Państwowej Nagrody Muzycznej. Szymanowski zmarł na gruźlicę gardła w sanatorium w Lozannie. Jego ciało spoczywa w Krypcie Zasłużonych na Skałce w Krakowie. Sejm RP ustanowił rok 2007 Rokiem Karola Szymanowskiego.