Józef Zachariasz Bem

Józef Zachariasz Bem (1794-1850) – generał wojska polskiego, węgierskiego i tureckiego. Uczestnik kampanii napoleońskiej 1812 roku. W wojsku Królestwa Polskiego wykładał w Szkole Zimowej Artylerii i zajmował się prowadzeniem i publikowaniem badań nad wykorzystaniem nowego typu rakiet. W roku 1822 zostaje wydalony z wojska za działalność w loży głównej Wolnomularstwa Narodowego. Za zasługi w Powstaniu Listopadowym dostał Złoty Krzyż Virtuti Militari i został awansowany na generała brygady. Po upadku powstania wyemigrował do Paryża. Podczas węgierskiej Wiosny Ludów kierował obroną Wiednia. W powstaniu węgierskim dowodził w Siedmiogrodzie i Banacie wojskami węgierskimi. Od 1849 był naczelnym wodzem wojsk węgierskich. Po upadku rewolucji węgierskiej przekroczył granicę z Turcją, wstąpił do armii sułtana i przeszedł na islam (nowe nazwisko Murat Pasa). Zmarł na malarię w Aleppo (dzisiejsza Syria), gdzie został pochowany. Prawie 40 lat później jego prochy przewieziono do rodzinnego Tarnowa.