|
Jarosław Leon Iwaszkiewicz (1894-1980) - pseudonim Eleuter, poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, tłumacz. Studiował prawo w Kijowie, jednak nie ukończył tego kierunku. W 1915 debiutował wierszem Lilith w jedynym numerze pisma „Pióro”. W latach 1916-1918 był aktorem i kierownikiem literackim kijowskiego Teatru Studya. Wysockiej. W 1918 przeniósł się z Ukrainy do Polski. Był w redakcji „Zdroju”. Współtworzył grupę poetycką „Skamander”. Na początku lat 30. pełnił funkcję sekretarza poselstwa polskiego w Danii, a następnie Belgii. Podczas II Wojny Światowej działał w strukturach Polski Podziemnej w wydziale Kultury i Sztuki. Był prezesem Związku Literatów Polskich, redaktorem „Nowin Literackich” i „Twórczości”. Był także posłem na Sejm. Jarosław Iwaszkiewicz uprawiał różne gatunki literackie: poezję - Powrót do Europy (1931), Lato 1932 (1933), Warkocz jesieni (1954), Ciemne ścieżki (1957), Śpiewnik włoski (1974), Mapa pogody (1977); dramaty - Maskarada (1938), Wesele pana Balzaka (1959); opowiadania - Panny z Wilka (1933), Młyn nad Utratą (1936), Bitwa na równinie Sedgemoor (1946), Kościół w Skaryszewie (1968), Ogrody (1974); biografie muzyków, szkice, reportaże z podróży, felietony czy przekłady (m.in. Rimbauda, Claudela, Szekspira, Tołstoja i Czechowa, Andersena, Kierkegaarda). Został uhonorowany wieloma nagrodami: doktoratami honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego i Jagiellońskiego, nagrodami państwowymi I stopnia. W miejscu zamieszkania artysty w Podkowie Leśnej znajduje się Muzeum Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów. |
Polska - Oficialny portal promocyjny Rzeczpospolitej Polskiej
wielkość czcionki A A A
