Ignacy Krasicki

Ignacy Krasicki (1735-1801) - kryptonim X.B.W. (od Książę Biskup Warminski), hrabia, poeta, prozaik, dramatopisarz, encyklopedysta, biskup warmiński, arcybiskup gnieźnieński. Uczył się w kolegium jezuickim we Lwowie i w seminarium duchownym w Warszawie; studia uzupełniające odbył w Rzymie. Jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego oświecenia. Był zwany przez sobie współczesnych „księciem poetów polskich”. Ściśle współpracował z królem Stanisławem Augustem Poniatowskim, współorganizował tzw. obiady czwartkowe. Współtworzył „Monitor” – pierwsze nowoczesne czasopismo moralno-politycznego w Polsce. Wydał dwutomowy Zbiór potrzebniejszych wiadomości (1781), drugą po Nowych Atenach polską encyklopedię powszechną. Napisał pierwszą polską powieść - Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki 1776. Tworzył głównie bajki, satyry i poematy heroikomiczne. Do jego najważniejszych dzieł należą: Myszeis (1775), Monachomachia, czyli Wojna mnichów (1778), Bajki i przypowieści (1779), Satyry (1779), Antymonachomachia (1779), Wojna chocimska (1780). Dzieła Krasickiego zostały przetłumaczone na wiele języków. On sam został odznaczony Orderem Orła Białego, św. Stanisława i medalem honorowym z dewizą Dignum laude virum Musa vetat Mori.

Wyświetl w jakości normalnej