Literatura polska XX wieku, zwłaszcza po odzyskaniu przez Polskę niepodległości po I wojnie światowej, z buntu przeciw "obowiązkom wobec ojczyzny" uczyniła jeden ze swoich najistotniejszych wyróżników. Jeden z najwybitniejszych polskich prozaików współczesnych o światowym rozgłosie i znaczeniu - Witold Gombrowicz, z tej osobliwej formy wyzwalania, "wydobywania się z polskości" uczynił główny temat swojej nowatorskiej twórczości. Nieznane dotąd tony - wieloznacznej groteski i filozoficznego katastrofizmu - pojawiają się w pisarstwie Brunona Schulza i Stanisława Ignacego Witkiewicza, którego twórczość dramatyczna zapowiadała zjawisko o szczególnym znaczeniu dla literatury światowej - "teatr absurdu".
Bruno Schulz, Sklepy cynamonowe, szkic własny, 1934, Krakow Art and Culture
Witold Gombrowicz, „Ferdydurke”, pierwsze polskie wydanie, 1938

Stanisław Ignacy Witkiewicz, Janulka, córka Fizdejki,1923
Stanisław Ignacy Witkiewicz, Janulka, córka Fizdejki, plakat - W.Sadowski, 1986, zbiory prywatne






