Bolesław I Chrobry

Bolesław I Chrobry (967-1025) – książę Polski i pierwszy król Polski, Książe Czech (jako Bolesław IV). Wywodzi się z dynastii Piastów, syn księcia Polski Mieszka I i księżniczki czeskiej Dobrawy. Doprowadził do kanonizacji św. Wojciecha i utworzenia arcybiskupstwa w Gnieźnie oraz biskupstw w Kołobrzegu, Wrocławiu i Krakowie. Popierał cesarstwo Ottona III i uzyskał od niego potwierdzenie niezależności Polski, jednak po śmierci cesarza toczył wojny polsko-niemieckie, które ostatecznie zakończyły się pokojem w Budziszynie, na mocy którego Milsko i Łużyce zostały włączone do Polski. Jego Wyprawa Kijowska zaowocowała przyłączeniem Grodów Czerwieńskich. Prawdopodobnie w 1025 roku, za zgodą papieża, został koronowany na pierwszego króla Polski.