Okres baroku w muzyce polskiej otwiera Mikołaj Zieleński, autor opublikowanego w 1611 roku w Wenecji monumentalnego zbioru "Offertoria et Communiones totius anni" przeznaczonego na cały rok kościelny. W swoich kompozycjach stosuje Zieleński technikę polichóralną, charakterystyczną dla szkoły weneckiej, której głównym przedstawicielem był Giovanni Gabrieli. Z barokiem włoskim wiązała się twórczość mszalna innych wybitnych kompozytorów tego okresu, Marcina Mielczewskiego i Bartłomieja Pękiela. Pękiel był autorem pierwszego polskiego oratorium - "Audite mortales", które przyrównuje się do najwybitniejszych dzieł Claudia Monteverdiego, jak choćby jego słynne "Vespro della Beata Vergine". Nowy, barokowy styl koncertujący znalazł znakomite zastosowanie w twórczości instrumentalnej Adama Jarzębskiego, skrzypka kapeli królewskiej. Jego "Canzoni e Concerti a Due, Tre e Quatro Voci cum Basso Continuo" mogą śmiało konkurować z pochodzącymi z tego samego okresu koncertami kompozytorów włoskich.
Inni kompozytorzy tego okresu to m.in.:
Jan Podbielski, Jacek Różycki, Grzegorz Gerwazy Gorczycki, Stanisław Sylwester Szarzyński.
Posłuchaj:
Marcin Mielczewski – Benedicto et claritas
Adam Jarzębski - Concerto terzo a 2
