Adam Mickiewicz

Adam Mickiewicz (1798-1855) – najwybitniejszy poeta polski. Studiował na Uniwersytecie w Wilnie, gdzie założył Towarzystwo Filomatów. Za działalność w tajnych, patriotycznych związkach młodzieżowych był więziony, a potem zesłany w głąb Rosji. Przebywał w Petersburgu, potem w Moskwie. W roku 1829 podróżował po Europie, a od 1832 roku mieszkał w Paryżu. Prowadził ożywioną działalność patriotyczną i publicystyczną. Objął posadę profesora literatury na Uniwersytecie w Lozannie i College de France w Paryżu, ale został zawieszony z powodów politycznych. Był przywódcą Koła Towiańczyków. Współzałożył i redagował „Trybunę Ludów”. Tom 1 Poezji z 1822 uważany jest za oficjalny początek polskiego romantyzmu, którego Mickiewicz został okrzyknięty wieszczem. Jego najznamienitsze utwory to: Oda do młodości (1820), Ballady i romanse (1822), Grażyna (1823), Dziady – część II i IV (1823), Sonety krymskie (1826), Konrad Wallenrod (1828), Reduta Ordona (1831), Dziady – część III (1832), Pan Tadeusz (1834), Liryki lozańskie (1839 – 1840). Twórczość Mickiewicza wywarła ogromny wpływ na literaturę polską i do dziś pozostaje źródłem inspiracji dla wielu artystów. Zmarł w Stambule, prawdopodobnie na cholerę, kiedy pojechał tam wesprzeć powstanie legionu polskiego do walki z Rosją.

Wyświetl w jakości normalnej